Roussillon

Roussillon, ten noorden van Gordes,  is gebouwd op een heuvel samengesteld uit geel, rood of wit kwarts-, ijzer-, en mineraalhoudend zand, van verschillende hardheid. Door dit unieke karakter werd in 1943 de site geklasseerd in de “ Beaux Arts “.

Het dorp is opgebouwd volgens een typisch zuiders schema, op het hoogste punt de kerk of een kasteel en de gebouwen daar rond geweven om zich te beschermen tegen rovers, plunderaars, religieuze gevechten,…

Niettegenstaande er nog maar een paar restanten zijn van de stadswallen kan je toch een mooi beeld vormen van wat het geweest is.

De warme kleur van het rood in combinatie met oker en wit maakt dit dorp tot een schilderachtig oord. De okergroeve staat open voor het publiek ( betalend ) waar je u echt in een paradijs voelt door de imposante grillige rotsen en het magnifieke warme kleurenpallet, een waar spektakel op zich.

Vroeger was Roussillon een rustig dorp, op heden een ware toeristische trekpleister. Voor de mensen die hier in de streek zijn buiten het seizoen is een bezoek aan de carrière “ Sentier des Ocres “ een aanrader, de rust en kalmte en het spektakel van de natuur zijn adembenemend.

Vanaf de tijd van de Romeinen werd hier aan okerwinning gedaan, op heden bestaat de laatste okerfabriek in Apt aan de oever van de Calavon. Hier kan je het fabricageproces van de okerwinning ontdekken.

Het oker werd gebruikt door fabrikanten van verf, linoleum, behang, textiel, cosmetica en papier.

1. Het oker scheiden van het zand
Het oker werd verkregen door de heuvel te besproeien met water, het water voert het okerpoeder mee en het zand blijft ter plaatse liggen doordat het zwaarder is.

2. Oker laten bezinken
Het gekleurd water wordt in bassins gelaten. Na verdamping ontstaat een gekleurde pasta die regelmatig gekamd wordt om barsten te vermijden.
Vóór de volledige verdroging als de pasta versnijdbaar is worden er briketten versneden. De blokken worden buiten gestapeld,  die in de zon en de wind kunnen uitharden.

3. Vermalen van uitgeharde oker
Na volledige uitdroging is de pasta versteend, deze blokken worden vervoerd om te worden vermalen en het okerpoeder is gewonnen.

De okercarrière 'Sentier des Ocres'
De okercarrière is toegankelijk voor publiek van maart tot half november. Aan de ingang van de groeve staat een grote zonnewijzer en is er een galerij waar pottenbakkers tentoonstellen.

Voor een wandeling door de carrière trek je best niet je mooiste schoenen aan want oker is een bijzonder bijtende kleurstof.

De wandeling door de carrière duurt ongeveer een uur. Ook voor kinderen is het heel impressionant, doch hou uw kinderen in de gaten want er is geen afbakening naar de afgrond!

Er zijn nog meerdere groeves toegankelijk voor het publiek die wel een stevige wandeling vragen. Meer info kan u bekomen bij het office de tourisme.